قصيده الكلمه والدم
-----------؛--
بقلمى وألمى /إبراهيم معوض
---------؛---
الم القلم راجع
يلملم ف دواوينه
يرمى الكلام
ورا ضهره ويدينه
الدم اصله اقوى
م المبخره والرقوه
من حرفه وتزينه
نزف القلم زيف
رتب له تكوينه
نزف البدن صيف
كتف له تعابينه
مد القلم رجليه
يسبق كمان خطوه
الدم لف فيه
يبسط عليه سطوه
الكلمه جايه
فى حلق القلم محشوره
والدم جاى
يلغبط لها الصوره
نقى الكلام
من قلب الزحام
وارسم كمان عناقيد
تلقى وسط الصوره
يجى الف شهيد
وصوان عزا فى يوم العيد
يرفض الحفل والتأبين
والدمع والنياشين
والارض تفطر
على جته و فيها الروح
تكسر قواعد المسموح
تشرب ف دمنا المسفوح
والشهدا هناك صايمين
والدم ع الخوصه
يبكى عشانه نخيل
الدم سايل تحت منه نيل
كفايه غنا ومواويل
الكلمه بثقل الصخره
نازله لسابع أرض
والدم بوزن الروح
طاير لحد السما
وماشى ف طابور العرض
واعدى الباب
ف ايدى شهاده مختومه
شهيد ومنيش كداب
وهى نهايه محتومه
سبقنى ليها احباب
اللى فى ايده صليب
واللى فى ايده كتاب
واللى لابس عمه
واللى لابس كاب
نقى الكلام تانى وصفيه
ارسم وشكل فيه
ونقطه دم تيجى
تطمس جميع معانيه